Voor Lolo

Er was eens een belofte…

31 juli 2016
DSCF2850

Soms maak ik iets in mijn hoofd echt tig malen groter dan het zou moeten zijn. Verander ‘soms’ trouwens maar in ‘regelmatig’. Dan begint het gewoon met iets, een gebeurtenis, een plan, een idee, en dan ga ik denken, malen, ‘maar wat als?’, twijfelen. En uiteindelijk wordt het dan een Heel Groot Ding.

De Efteling. Jij wilde, moest en zou. Maar kom op zeg, je was pas twee en wat een flauwekul want wat snap je er dan helemaal van en je zou dan toch alleen maar bang van alles worden. Een half jaar geleden verzekerden we je: als je drie bent, mag je.

Vooral ook toen we je konden beloven dat je ons echt een hele dag voor jouzelf had – ‘Goof mag niet mee hè, want die is nog niet drie!’ – kon je grijns niet groter worden.

Lees meer

Voor Lolo

Lolo’s lievelingsen

15 juli 2016
DSCF2510

‘Als je drie jaar bent…’ En dan ineens is het zover: je wordt drie over een paar nachtjes slapen! De beloofde step staat in de schuur, de skatebaan is betreden – met zonder je stapje, maar zelfs dat was indrukwekkend. En in de zomervakantie gaan we met zijn drieën (ja echt zonder Goofje!) naar de Efteling. Hoogste tijd om eens een lijstje op te stellen van al jouw lievelingsen zodat we daar later om kunnen lachen.

Eten: je bent met recht een alleseter. Als je zelf mag kiezen, gaan we aan de broccoli (en daarom laat ik je dus niet zo vaak kiezen) of pannenkoeken (alleen met appelstroop en appels, voor poedersuiker of gewone stroop haal je jouw neusje op). Andere favorieten zijn paella, lasagne, spinazie met aardappeltjes, vissticks en een gekookt ei of ‘Franse kip’*. Olijven, ansjovis, pittige worstjes, sushi, gekruid eten: je smult ervan. Wat je écht niet lekker vindt: boontjes (door de draadjes die erin zitten), bami (ook hierbij is de textuur de boosdoener) en meloen.  Lees meer

Persoonlijk

Periodieke lediging

2 juli 2016
DSCF0551

Dan moet dit ‘m zijn. De laatste hobbel in een heuse ‘Series of Unfortunate Events’. Hierna wordt het weer beter, mijn haar blonder, mijn humeur opgeruimder, mijn cortisolniveau lager, mijn agenda gevulder met momenten om naar uit te kijken en de omgang met mij in het algemeen zal hierdoor gaandeweg zienderogen significant vergemakkelijken.

Lees meer

Fleur zeurt

Vicieuze fysiologie

27 april 2016
DSCF7167

Soms gaat er ineens een knop om. En dat gaat in mijn geval vaak vrij radicaal en meteen en nu en onmiddellijk. Een baby met genoeg spekjes en dikkere benen dan mij lief zou zijn (oké, voor een baby natuurlijk nog heel schattig en aandoenlijk) heeft geen drie – vier – vijf voedingen in de nacht meer nodig. De week waarin ik weer startte met werken, ontstond het besef. Door koorts en misère bij het arme ventje ebde het weg, maar van de week was het resoluut klaar. Dan maar een keer een zucht, een huil en een traan. Ik ga Goof niet meer voeden in de nacht (mitsen en maren uitgezonderd, echt ik ben zo slecht nog niet).

Ik las me in. Dagenlang. Op allerlei mamasites en moederblogs. Wetenschappers, ervaringsdeskundigen, mede-tobbers, slaapdokters, psychologen. ‘Samen slapen’. ‘Laten huilen’. ‘Dichtbij blijven’. Dat waren kort door de bocht de drie smaken. Puzzelen, overleggen met manlief, plan smeden en dan vooral m’n mindset ‘even’ veranderen. Geloof mij, dat laatste is echt heel pittig.

Lees meer

Voor Goof

Ergens in april

1 april 2016
DSCF6987-2

En dan ineens is het daadwerkelijk april. De maand die als een soort stip aan de hemel stond al die tijd, de datum waarover niet gesproken mocht worden, de dag die je wist dat zou komen.

Toen je net geboren was, wenste ik soms dat die eerste onzekere weken voorbij zouden vliegen. Maar nu je zondag alweer een half jaar bij ons bent – zes maanden! zesentwintig weken! – kan ik wel huilen hoe snel alles is gegaan. Ineens is het daadwerkelijk april. De maand die als een soort stip aan de hemel stond al die tijd, de datum waarover niet gesproken mocht worden, de dag die je wist dat zou komen. Gisteravond moesten we met je broer naar de huisartsenpost en die bevindt zich in het ziekenhuis waar ik jou baarde. De route erheen, ik herleefde iedere minuut levendig. Alsof het zes weken geleden was. Maar drie oktober was echt de dag die mij jouw moeder maakte en zondag is het echt een half jaar later.

Lees meer

Fleur zeurt

Slaap maar door hoor

20 maart 2016
DSCF7167

FAQ #1 bij een nieuwe baby: ‘slaapt ‘ie al een beetje door?’ Aangezien de definitie van doorslapen luidt dat het kind in kwestie vijf uur achter elkaar slaapt, moet ik daar bevestigend op antwoorden. Ook al spelen deze uren zich voornamelijk af in de avond en is er in de nacht die erop volgt doorgaans weinig sprake van doorslapen danwel überhaupt slapen.

De eerste weken en misschien zelfs wel de eerste maanden maakten we sprongetjes van geluk, soms met een joeletje van euforie tussendoor. Hadden wij een zoon op aarde gezet die het concept ‘slapen’ snapte? Wij, die twee jaar eerder kampten met een type dat de nacht met zijn ogen open beleefde, die tot een maand of 9 nachtvoedingen had en z’n eigen bed verafschuwde? Goof moesten we in de kraamweek wekken, hij presteerde het om – zo klein als hij was – rukken van zes uur te maken. Weliswaar steeds in de vroege avond, maar slaap is slaap.

Lees meer

Voor Lolo

Crossfietsen en monstertrucks

10 maart 2016
DSCF2510

‘Kom maar binnen, hier is de keuken!’ De meneer van de Appie kijkt een beetje ongemakkelijk, maar jij brengt het zo vrolijk en overtuigend dat hij meekomt. Een jongen van een jaar of twintig met een steekkar met daarop onze boodschappen in kratjes die een ventje van tweeënhalf het voor hem onbekende huis in volgt. ‘Nou mag je weer gaan.’ Heerlijk, in de peuterwereld bestaat er nog geen ‘voor wat hoort wat’ en wordt het betalingsgedeelte net zo gemakkelijk overgeslagen.

‘Mama, jij gaat kolven en papa gaat met mij mee naar boven!’ Jij regelt je zaakjes wel. Als we gaan wandelen roep je enthousiast: ‘Samen! Goof gaat niet mee he? Goof blijft lekker thuis’. Als je zelf mag kiezen op YouTube, hoef je nooit lang te denken: monstertrucks! En dan van die filmpjes waarin die krengen van de wielen af aan naar boven worden opgebouwd. ‘Ik ben benieuwd!’ roep je als ik je vraag welke kleur de monstertruck zal gaan worden. En dat terwijl je het filmpje kunt dromen en je al lang weet dat dit een politiemonstertruck zal gaan worden. Zo eentje met een sirene erop die je ook precies goed kan imiteren.

Lees meer

Persoonlijk

20 x Fleur (#ajmezk)

4 maart 2016
DSCF5331

Op Instagram zwerft de ‘tag’ zo eens in de zoveel tijd rond en ik ben nu eenmaal iemand die van lijstjes houdt. Was vroeger al fan van vriendenboekjes (oké, dit zou je als eerste feitje kunnen beschouwen!) en ik vertel best graag over mezelf. Vooral omdat ik lezen over een ander heerlijk vind. Dus mocht je zin, tijd, behoefte hebben? Schroom niet om jouw ’20 feiten over jezelf’ op te stellen en vergeet mij daar vooral niet over in te lichten. Dankjewel.

Lees meer

Moederen

Een moeders dilemma

23 februari 2016
DSCF7167

De stiefmama van Assepoester blijkt vergeleken met de nachtelijke versie van mij een ware Moeder Teresa. Stijn wilde me vannacht zelfs een Snickers aanbieden om weer een flard van zijn vrouw-bij-dag te herkennen.

Voordat ik ein-de-lijk naast m’n bed sta, ik geen last meer heb van een slapende arm of m’n nachtblindheid, is het onschuldige steuntje waarschijnlijk een hevige huilbui geworden en zijn de poppen echt wild aan het dansen.

Lees meer

Fleur zeurt

Over kloven en kolven

19 februari 2016
DSCF6987-2

‘Als hij morgen nog steeds aan het afvallen is, moet je toch echt gaan bijvoeden hoor!’ ‘Als die kloof niet dichtgaat, zou ik toch eens de fles gaan overwegen.’ Of ‘dat hij zolang aan de borst wil drinken is niet normaal, met kunstvoeding ben je echt sneller klaar!’ Zomaar een paar opmerkingen die ik, moeder die aangaf heel graag borstvoeding te willen geven, in twee kraamweken door professionals naar m’n hoofd geslingerd kreeg. Nee, ik zou me niet gaan mengen in de actuele discussie die het boek ‘De Melkfabriek‘ van Sofie van den Enk heeft doen opleven (ze komt zelfs bij RTL Late Night vanavond), maar toen de doktersassistente vanmorgen met een soort ongeloof in haar stem aan me vroeg of ik ‘nog steeds volledige borstvoeding gaf’ kwam de behoefte weer opborrelen. De gevreesde maffia zal mij nooit mogen verwelkomen – ook al ben ik lid van ‘team borstvoeding’ – maar over een opmerking als ‘ik wilde zo graag zelf voeden, maar het lukte niet’ kan ik me écht opwinden en hoezo heb ik juist absoluut niet de ervaring die ik nu overal lees dat borstvoeding een ieder schaamteloos wordt opgedrongen en voel ik eerder het tegenovergestelde wanneer ik vertel dat ik Goof zelf voed?

Als een kraamhulp zegt ‘jeetje meid, ik was zelf al lang gestopt’ dan bedoelt ze dat vast echt heel lief, maar daar schiet je als kraamvrouw bar weinig mee op.

Lees meer