Monthly Archives

februari 2016

Moederen

Een moeders dilemma

23 februari 2016
DSCF7167

De stiefmama van Assepoester blijkt vergeleken met de nachtelijke versie van mij een ware Moeder Teresa. Stijn wilde me vannacht zelfs een Snickers aanbieden om weer een flard van zijn vrouw-bij-dag te herkennen.

Voordat ik ein-de-lijk naast m’n bed sta, ik geen last meer heb van een slapende arm of m’n nachtblindheid, is het onschuldige steuntje waarschijnlijk een hevige huilbui geworden en zijn de poppen echt wild aan het dansen.

Lees meer

Fleur zeurt

Over kloven en kolven

19 februari 2016
DSCF6987-2

‘Als hij morgen nog steeds aan het afvallen is, moet je toch echt gaan bijvoeden hoor!’ ‘Als die kloof niet dichtgaat, zou ik toch eens de fles gaan overwegen.’ Of ‘dat hij zolang aan de borst wil drinken is niet normaal, met kunstvoeding ben je echt sneller klaar!’ Zomaar een paar opmerkingen die ik, moeder die aangaf heel graag borstvoeding te willen geven, in twee kraamweken door professionals naar m’n hoofd geslingerd kreeg. Nee, ik zou me niet gaan mengen in de actuele discussie die het boek ‘De Melkfabriek‘ van Sofie van den Enk heeft doen opleven (ze komt zelfs bij RTL Late Night vanavond), maar toen de doktersassistente vanmorgen met een soort ongeloof in haar stem aan me vroeg of ik ‘nog steeds volledige borstvoeding gaf’ kwam de behoefte weer opborrelen. De gevreesde maffia zal mij nooit mogen verwelkomen – ook al ben ik lid van ‘team borstvoeding’ – maar over een opmerking als ‘ik wilde zo graag zelf voeden, maar het lukte niet’ kan ik me écht opwinden en hoezo heb ik juist absoluut niet de ervaring die ik nu overal lees dat borstvoeding een ieder schaamteloos wordt opgedrongen en voel ik eerder het tegenovergestelde wanneer ik vertel dat ik Goof zelf voed?

Als een kraamhulp zegt ‘jeetje meid, ik was zelf al lang gestopt’ dan bedoelt ze dat vast echt heel lief, maar daar schiet je als kraamvrouw bar weinig mee op.

Lees meer

Voor Goof

Naar schooltje

16 februari 2016
DSCF7167

Mijn eigen maaksel, mijn meest kostbare en dierbare bezit, zomaar achterlaten in een onbekende omgeving, in onbekende handen.

Vandaag voelt als een soort laatste avondmaal. Een dag waarop ik je extra veel zelf probeer te voeden om een bodem te leggen voordat je morgen naar ‘schooltje’ gaat (zo noemt je broer het kinderdagverblijf altijd), de crèche waar al die vreemde juffen je de fles gaan proberen te geven. Een doodgewone-maar-toch-ook-weer-niet dinsdag waarop je vader en ik voor de allerlaatste keer de enige zijn die jouw luier verschoonden, jouw gevoelige huidje insmeerden, jouw lieve buikje kriebelden. Vroeger voelde ik me precies zo wanneer ik de volgende dag een toets of tentamen had.

Lees meer

Persoonlijk

Waterlanders galore?

11 februari 2016
DSCF6612-2

Ik was nooit echt een jankerd hoor, en daar bracht het moederschap weinig verandering in. Oké, de kraamweek van Lode als grote uitzondering. Daar vloeiden in een paar dagen meer tranen dan in mijn twintigerjaren bij elkaar. Om álles voelde ik ze prikken en probeerde ik ze kansloos weg te slikken. Omdat ik Lode zo lief vond, omdat hij zo lekker rook, maar ook omdat de borstvoeding zo pijnlijk was, m’n hechtingen zo branden tijdens het plassen, de visite op onmogelijke tijden kwam, Lode précies tijdens het bezoek van een oom en tante die ik al tijden niet zag honger kreeg en omdat hij ieder uur ouder werd en dus minder baby.

Ik zou voortaan moeten huilen bij het journaal, programma’s over dierenmishandeling en zelfs bij semi-sentimentele shows als ‘All you need’ of ‘Spoorloos’.

Lees meer

Moederen

Houtsnipperkoekjes bakken

8 februari 2016
DSCF6131

Vroeger snapte ik niet waarom mijn moeder altijd zo enorm moest lachen om een sketch van Brigitte Kaandorp die een dag uit het leven van een moeder schetst. Ik vond vooral het accent van Brigitte bloedirritant en kon me maar weinig voorstellen bij deze aanstellerij. Inmiddels ben ik stukken minder onwetend en grinnik ik om alle herkenbare queesten. Hoe leg je een niet-moeder uit dat op sommige doordeweekse dagen een survival door modderig en bergachtig terrein een relaxter alternatief zou zijn?

Zo’n dag waarop je voor het ontbijt eigenlijk al achterloopt op schema. Om de beurt douchen tussen de ochtendvoeding, havermout, tanden poetsen, vitaminedruppeltjes uitdelen, poepluiers tot de nek aan toe verschonen (waarom zijn niet alle rompers gewoon zwart?) en afwasmachine uitruimen door. Snel genieten van een bak koffie tijdens het haren föhnen en dat werkt tegenwoordig het beste wanneer ik Goof in zijn bedje leg want die slaapt heerlijk op dat baarmoederimiterende geluid. Dan weer naar beneden waar Lode inmiddels de boel afbreekt. Na twaalf uur slaap zou ik ook zoveel energie hebben! Naar buiten willen! Loopfietsen! Steppen! Maar helaas, even onmogelijk want broertjeklein slaapt.

Lees meer