Browsing Category

Fleur zeurt

Fleur zeurt

Vicieuze fysiologie

27 april 2016
DSCF7167

Soms gaat er ineens een knop om. En dat gaat in mijn geval vaak vrij radicaal en meteen en nu en onmiddellijk. Een baby met genoeg spekjes en dikkere benen dan mij lief zou zijn (oké, voor een baby natuurlijk nog heel schattig en aandoenlijk) heeft geen drie – vier – vijf voedingen in de nacht meer nodig. De week waarin ik weer startte met werken, ontstond het besef. Door koorts en misère bij het arme ventje ebde het weg, maar van de week was het resoluut klaar. Dan maar een keer een zucht, een huil en een traan. Ik ga Goof niet meer voeden in de nacht (mitsen en maren uitgezonderd, echt ik ben zo slecht nog niet).

Ik las me in. Dagenlang. Op allerlei mamasites en moederblogs. Wetenschappers, ervaringsdeskundigen, mede-tobbers, slaapdokters, psychologen. ‘Samen slapen’. ‘Laten huilen’. ‘Dichtbij blijven’. Dat waren kort door de bocht de drie smaken. Puzzelen, overleggen met manlief, plan smeden en dan vooral m’n mindset ‘even’ veranderen. Geloof mij, dat laatste is echt heel pittig.

Lees meer

Fleur zeurt

Slaap maar door hoor

20 maart 2016
DSCF7167

FAQ #1 bij een nieuwe baby: ‘slaapt ‘ie al een beetje door?’ Aangezien de definitie van doorslapen luidt dat het kind in kwestie vijf uur achter elkaar slaapt, moet ik daar bevestigend op antwoorden. Ook al spelen deze uren zich voornamelijk af in de avond en is er in de nacht die erop volgt doorgaans weinig sprake van doorslapen danwel überhaupt slapen.

De eerste weken en misschien zelfs wel de eerste maanden maakten we sprongetjes van geluk, soms met een joeletje van euforie tussendoor. Hadden wij een zoon op aarde gezet die het concept ‘slapen’ snapte? Wij, die twee jaar eerder kampten met een type dat de nacht met zijn ogen open beleefde, die tot een maand of 9 nachtvoedingen had en z’n eigen bed verafschuwde? Goof moesten we in de kraamweek wekken, hij presteerde het om – zo klein als hij was – rukken van zes uur te maken. Weliswaar steeds in de vroege avond, maar slaap is slaap.

Lees meer

Fleur zeurt

Over kloven en kolven

19 februari 2016
DSCF6987-2

‘Als hij morgen nog steeds aan het afvallen is, moet je toch echt gaan bijvoeden hoor!’ ‘Als die kloof niet dichtgaat, zou ik toch eens de fles gaan overwegen.’ Of ‘dat hij zolang aan de borst wil drinken is niet normaal, met kunstvoeding ben je echt sneller klaar!’ Zomaar een paar opmerkingen die ik, moeder die aangaf heel graag borstvoeding te willen geven, in twee kraamweken door professionals naar m’n hoofd geslingerd kreeg. Nee, ik zou me niet gaan mengen in de actuele discussie die het boek ‘De Melkfabriek‘ van Sofie van den Enk heeft doen opleven (ze komt zelfs bij RTL Late Night vanavond), maar toen de doktersassistente vanmorgen met een soort ongeloof in haar stem aan me vroeg of ik ‘nog steeds volledige borstvoeding gaf’ kwam de behoefte weer opborrelen. De gevreesde maffia zal mij nooit mogen verwelkomen – ook al ben ik lid van ‘team borstvoeding’ – maar over een opmerking als ‘ik wilde zo graag zelf voeden, maar het lukte niet’ kan ik me écht opwinden en hoezo heb ik juist absoluut niet de ervaring die ik nu overal lees dat borstvoeding een ieder schaamteloos wordt opgedrongen en voel ik eerder het tegenovergestelde wanneer ik vertel dat ik Goof zelf voed?

Als een kraamhulp zegt ‘jeetje meid, ik was zelf al lang gestopt’ dan bedoelt ze dat vast echt heel lief, maar daar schiet je als kraamvrouw bar weinig mee op.

Lees meer

Fleur zeurt

‘Hand voor je mond!’

21 januari 2016
DSCF6052

Dat 7 paar waterige oogjes met eronder op de ademhaling ritmisch bewegende groene snottebellen je al aankijken als je Lode op het kinderdagverblijf dropt. Het is dan een kwestie van wachten tot ook hij zijn zeehondenhoest weer activeert. Helaas is broertjelief er net zo min tegen bestand en komt bij hem het snot inmiddels uit z’n traanbuizen, in z’n luier en hoor ik het in z’n holtes pruttelen.

Je waarschuwt vriendinnen met kinderen voordat je op visite komt dat je twee snotmonsters meeneemt ‘ach die van ons ook al weken’ en probeert moedeloos voor de vierhonderddrieëntwintigste keer ‘hand voor je mond!’ bij de vitrine van de slager of middenin de Albert Heijn. Overal oogst je van die meelijwekkende knikjes van herkenning, of ‘jeetje die heeft het te pakken zeg’ – want eerlijk, Lode kickt best op al die aandacht en is niet te beroerd om zijn van zichzelf al bizar harde hoest nog wat steviger aan te zetten. Showman pur sang.

Lees meer