Browsing Category

Voor Lolo

Voor Lolo

Er was eens een belofte…

31 juli 2016
DSCF2850

Soms maak ik iets in mijn hoofd echt tig malen groter dan het zou moeten zijn. Verander ‘soms’ trouwens maar in ‘regelmatig’. Dan begint het gewoon met iets, een gebeurtenis, een plan, een idee, en dan ga ik denken, malen, ‘maar wat als?’, twijfelen. En uiteindelijk wordt het dan een Heel Groot Ding.

De Efteling. Jij wilde, moest en zou. Maar kom op zeg, je was pas twee en wat een flauwekul want wat snap je er dan helemaal van en je zou dan toch alleen maar bang van alles worden. Een half jaar geleden verzekerden we je: als je drie bent, mag je.

Vooral ook toen we je konden beloven dat je ons echt een hele dag voor jouzelf had – ‘Goof mag niet mee hè, want die is nog niet drie!’ – kon je grijns niet groter worden.

Lees meer

Voor Lolo

Lolo’s lievelingsen

15 juli 2016
DSCF2510

‘Als je drie jaar bent…’ En dan ineens is het zover: je wordt drie over een paar nachtjes slapen! De beloofde step staat in de schuur, de skatebaan is betreden – met zonder je stapje, maar zelfs dat was indrukwekkend. En in de zomervakantie gaan we met zijn drieën (ja echt zonder Goofje!) naar de Efteling. Hoogste tijd om eens een lijstje op te stellen van al jouw lievelingsen zodat we daar later om kunnen lachen.

Eten: je bent met recht een alleseter. Als je zelf mag kiezen, gaan we aan de broccoli (en daarom laat ik je dus niet zo vaak kiezen) of pannenkoeken (alleen met appelstroop en appels, voor poedersuiker of gewone stroop haal je jouw neusje op). Andere favorieten zijn paella, lasagne, spinazie met aardappeltjes, vissticks en een gekookt ei of ‘Franse kip’*. Olijven, ansjovis, pittige worstjes, sushi, gekruid eten: je smult ervan. Wat je écht niet lekker vindt: boontjes (door de draadjes die erin zitten), bami (ook hierbij is de textuur de boosdoener) en meloen.  Lees meer

Voor Lolo

Crossfietsen en monstertrucks

10 maart 2016
DSCF2510

‘Kom maar binnen, hier is de keuken!’ De meneer van de Appie kijkt een beetje ongemakkelijk, maar jij brengt het zo vrolijk en overtuigend dat hij meekomt. Een jongen van een jaar of twintig met een steekkar met daarop onze boodschappen in kratjes die een ventje van tweeënhalf het voor hem onbekende huis in volgt. ‘Nou mag je weer gaan.’ Heerlijk, in de peuterwereld bestaat er nog geen ‘voor wat hoort wat’ en wordt het betalingsgedeelte net zo gemakkelijk overgeslagen.

‘Mama, jij gaat kolven en papa gaat met mij mee naar boven!’ Jij regelt je zaakjes wel. Als we gaan wandelen roep je enthousiast: ‘Samen! Goof gaat niet mee he? Goof blijft lekker thuis’. Als je zelf mag kiezen op YouTube, hoef je nooit lang te denken: monstertrucks! En dan van die filmpjes waarin die krengen van de wielen af aan naar boven worden opgebouwd. ‘Ik ben benieuwd!’ roep je als ik je vraag welke kleur de monstertruck zal gaan worden. En dat terwijl je het filmpje kunt dromen en je al lang weet dat dit een politiemonstertruck zal gaan worden. Zo eentje met een sirene erop die je ook precies goed kan imiteren.

Lees meer

Voor Lolo

De baby die iedereen verraste

19 januari 2016
_MG_6232

Min en min wordt plus. Wiskunde was nooit m’n lievelings – al haalde ik door privébijles van Stijn (ja, wij gaan looooong way back) een ruime 9 voor m’n eindexamen – maar die basisregel kent iedereen. En hij gaat blijkbaar nog echt op ook. Allebei de nodige mankementen die kinderen baren een soort van utopie maakten, een gynaecoloog die ons al vrij jong met klem adviseerde om ‘vroeg te beginnen’ en vooral niet te lang te twijfelen om zijn hulp in te schakelen. Maar zo voelde dat niet voor ons en een sterke kinderwens leefde nog niet, dus lieten we het relaxed op z’n beloop. Zoals we toen ook waren. Feestje hier, festival daar, carnavallen, eten met vrienden.

Achtentwintig was ik. En wat deden m’n borsten ineens pijn. Maar dan echt pijn hè, dat je ze vast moet houden als je de trap afloopt. Zwanger zijn leek me niet echt aan de orde, dus een test stelde ik uit. Zou toch alleen maar tegenvallen.. Niet dus. Een dik vet kruis. Meteen naar m’n ouders toe. Niks geen kek shirt met ‘ik ben de allerleukste opa’ of een speen met ‘I love oma’, nee gewoon: ‘ik denk dat ik zwanger ben!’ Natuurlijk hoopte iedereen met ons mee, maar eerst maar eens zwart op wit. Zo’n test kan het best mis hebben. Met mijn geschiedenis met cystes en gerommel moet het wonder eerst op beeld getoond worden.

Lees meer

Voor Lolo

Een baardje

16 januari 2016
DSCF2476-2

Al sinds je tweede verjaardag roep je trots dat je vier jaar oud bent. Je steekt daar dan een willekeurig aantal vingers bij op en glundert zo resoluut dat iedereen je wel moét geloven.

Als je drie bent, dan ben je écht groot. Dan wil je een baardje zeg je. Net als papa.

Aan de overkant van onze woonwijk is een klein skateparkje waar de echte stoere jongens hun trucs uitvoeren op van die kleine stepjes. Je vergeet bijna te ademen (en te slikken, het kwijl loopt als een sliert uit je mond) als je gaat kijken welke stunts er worden uitgevoerd. Jij wil ook een step! En een crossfiets! ‘Als je drie jaar bent’, beloven we je dan steeds. Want als je drie bent, dan ben je écht groot. Dan wil je een baardje zeg je, net als papa. Jij bent een jongen, Goof is een broertje, papa een meneer met een baardje. En het allerliefste: ik ben een meisje.

Lees meer

Voor Lolo

‘Liever niet…’

8 januari 2016
DSCF5372

Van Stijn hebben we gedetailleerde babyboeken met daarin de datum en positionering van zijn eerste tand, het formulier waarop mijn schoonmoeder haar zwangerschapsgewicht bijhield, de cadeaus die hij voor z’n tweede verjaardag kreeg (er staat zelfs bij van wie!) en welke kinderziektes hij waar en wanneer doorstond. Ook ik kocht tijdens mijn zwangerschap een prachtig vormgegeven ‘Babyjournal‘ en begon dapper..

Maar ik blijk toch niet zo’n archiverende moeder te zijn. Het past niet bij me om op zo’n kant en klaar format in te vullen dat je met een maand of vijf met hapjes begon naast de borstvoeding (wortel, bloemkool en boontjes) en dat je al snel uitgroeide tot een echte alleseter: van linzen tot avocado en van zoete aardappel tot courgette. Of dat je al vanaf een maand of 9 op commando kon plassen. Uit de luiers ben je nog niet, want je vergeet tijdens je uitbundige spelen regelmatig dat je in hoge nood verkeert. En ik ben te lui/vergeetachtig/gemakzuchtig/druk dat ik je niet consequent genoeg vraag of je moet.

Lees meer