Voor Lolo

Er was eens een belofte…

31 juli 2016
DSCF2850

Soms maak ik iets in mijn hoofd echt tig malen groter dan het zou moeten zijn. Verander ‘soms’ trouwens maar in ‘regelmatig’. Dan begint het gewoon met iets, een gebeurtenis, een plan, een idee, en dan ga ik denken, malen, ‘maar wat als?’, twijfelen. En uiteindelijk wordt het dan een Heel Groot Ding.

De Efteling. Jij wilde, moest en zou. Maar kom op zeg, je was pas twee en wat een flauwekul want wat snap je er dan helemaal van en je zou dan toch alleen maar bang van alles worden. Een half jaar geleden verzekerden we je: als je drie bent, mag je.

Vooral ook toen we je konden beloven dat je ons echt een hele dag voor jouzelf had – ‘Goof mag niet mee hè, want die is nog niet drie!’ – kon je grijns niet groter worden.

Inmiddels waren alle achterneefjes, vriendjes, buurkinderen en peuterspeelzaalgenoten al geweest en jij smulde nog steeds van hun verslagen, filmpjes op YouTubes (die onrides zijn echt de beste voorbereiding ooit) en verhalen uit het Gouden Boek over het Sprookjesbos. Nou ben ik helemaal niet zo’n pretparktype, zag ik het al helemaal niet voor me hoe wij daar met Goof erbij rond zouden gaan sjokken, maakte ik me ook nog eens druk over jouw middagdut die je normaal gesproken echt keihard nodig hebt en bleef er steeds een soort tegenzin in me rondgonzen omdat ik jou wilde beschermen. Ik wist oprecht bijna helemaal zeker dat je letterlijk dan wel niet figuurlijk in je broek zou plassen bij het zien van de heks van de Indische Waterlelies en Repelsteeltje of dat je zou gaan huilen wanneer de Trollenkoning de vloer zou laten beven.

En tegen al mijn gevoelens, principes, onderbuikgevoelens in geschiedde het. Jij werd drie, wij gingen naar Kaatsheuvel. Oma kwam hier in huis voor Goof, wij pakten buggy, rugzakken (ja echt, wij namen zelf eten en drinken mee! Voor schut! Burgerlijk!) en frisse moed in.

Expres hielden we ons plannetje stil en lichtten we je pas een half uurtje van tevoren in. ‘Weet je nog wat wij zouden gaan doen als jij drie jaar zou zijn?’ Even stil… ‘Naar de Efteling?!! Yessss!’ Te jammer dat we jouw snoet niet vast konden leggen op dat moment! En de move die je erbij maakte met je handjes. Vooral ook toen we je konden beloven dat je ons echt een hele dag voor jouzelf had – ‘Goof mag niet mee hè, want die is nog niet drie!’ – kon je grijns niet groter worden. In de auto ‘Let it happen‘ als een soort motto door de luidsprekers en vanaf het moment dat je de toegangspoort zag, begon het Hele Grote Ding a.k.a. de dag van jouw leven.

Roodkapje kwam op je afgestormd om je te vertellen dat je prachtige krullen hebt ‘hallo Roodkapje!’, de wolf van de zeven geitjes werd door je afgesnauwd ‘niet aan de geitjes komen wolf!’, je luisterde ademloos naar het sprookje over Assepoester bij de Sprookjesboom, moest lachen toen Vrouw Holle het liet sneeuwen, swingde de pan uit toen de zes jonge prinsen de trompetten bliezen, lachte je suf toen Holle Bolle Gijs je bedankte voor je rommel, je sprak hardop uit of je eventueel je ogen dicht zou doen bij de maskers in de Carnaval Festival maar deed het stoer genoeg niet, wilde het liefst óp het podium tussen Jokie en Jet inklimmen, kon geen genoeg krijgen van draaimolens, treintjes en Fordjes, vond het geen punt om keurig te wachten in de rijen, zeurde geen enkele keer dat we je wéér ‘voor de zekerheid nog een keer toch nog maar even proberen hoor’ op de wc zetten (echt, hoe doen jullie dat met een dagje weg?), vond het prima dat we je in je buggy gingen laten uitrusten op het lege veld, straalde toen Pardoes met je op de foto wilde, het kon je zelfs niet deren dat het best wel heel erg donker was in de Droomvlucht. Echt lieve Lode: je straalde de-hele-godganse-zonovergoten-zondag.

En Goof, die is platgeknuffeld door oma die tegelijkertijd ook nog even alle lades in de keuken organiseerde (‘er zaten veel dingetjes bij die over de datum waren’) en poetste. Dit moeten we geloof ik vaker doen.

Dit vind je vast ook leuk

13 Reacties

  • Reageer Anouk 31 juli 2016 at 19:55

    Oh zo leuk! Ik zie zijn snoetje zo voor me door je verhalen. Vooral ook omdat Seb precies hetzelfde reageert. Wij gingen met z’n tweeën al elk jaar een dagje naar de Efteling, maar nu met Seb vind ik het nóg leuker

    • Reageer Fleur 31 juli 2016 at 19:57

      Onbetaalbaar al die verwondering! Moest nog aan jouw prachtige foto’s denken. Wij groeiden inderdaad zelf ook op met de Efteling, vaste prik. En dat wordt het nu dus weer haha!

  • Reageer Manon 31 juli 2016 at 20:01

    Ooh dit moet toch echt een geweldige dag zijn geweest, zo te lezen!!!

    • Reageer Fleur 31 juli 2016 at 20:09

      Nou echt, zelfs wij kunnen weer even teren op deze heerlijke herinneringen!

  • Reageer Laura 31 juli 2016 at 20:19

    Mooi! Wat kun je dat toch goed beschrijven, die magie. James moet ook een sprookjesboek denk ik

    • Reageer Fleur 31 juli 2016 at 20:23

      Lief van jou! Het is zo fijn om alles tijdens het schrijven nog eens rustig te analyseren. Het sprookjesboek is nog wel echt veel te moeilijk voor ze, maar met wat improviseren en plaatjes kijken is het natuurlijk wel heel leuk! Ik vond het nu vooral grappig dat bleek dat Lode veel had onthouden, want hij wist van veel sprookjes wat er aan de hand was of wat er zou gaan gebeuren!

  • Reageer Isabelle 31 juli 2016 at 20:27

    En die oma’s toch! Die zijn goud waard!

    • Reageer Fleur 31 juli 2016 at 20:35

      Nou echt! Dat je gewoon zonder zorgen je baby achterlaat.. zo fijn. Zag al die kleine kindjes in draagdoeken en kinderwagens en vooral ook al die benauwde moeders met flessen en speentjes.. Niks jaloers. Oma Maria to the rescue!

  • Reageer Hilde (@stinhil) 31 juli 2016 at 21:01

    Wauw!! Wat een fantastische dag moeten jullie hebben gehad! De verwonderingen en het enthousiasme zijn goud waard!
    Je schrijft zo goed dat het voelt alsof ik een boek lees en elke keer kijk ik weer uit naar het volgende hoofdstuk!
    Lode en Goof hun ‘fratsen’ en jouw ervaringen zijn erg herkenbaar. Dat je nu schrijft over iets wat dan tig malen groter wordt in je hoofd……Pff kon ik daar maar iets tegen doen, maar ook weer fijn om te lezen dat er dus meer zijn die dat hebben!

    • Reageer Fleur 1 augustus 2016 at 06:39

      Wat een leuke en lieve reactie! Dankjewel, vind ik fijn. Ik schrijf dit soort dingen graag van me af omdat ze voelen als ‘afwijkend’ of ‘aanstellerig’ en dan is het echt top om te ontdekken dat ik niet de enige ben hahaha! Ik zou het je aanraden, het lucht op. Dikke kus.

  • Reageer Jacky 2 augustus 2016 at 18:16

    Wat schrijf je prachtig zeg!!!
    Ik zit ook te bedenken hoe wij de wc momenten deden. Geloof dat manlief door park heen rent dan haha. Altijd zo leuk dat ze dan direct moeten

  • Reageer Ruth 23 oktober 2016 at 15:50

    Ik heb helemaal niets met grote pretparken, maar ook Lauren heeft nu de leeftijd waarop ze dit soort dingen dus ook echt fantastisch gaat vinden. Nu ik dit gelezen heb denk ik dat ik er toch maar aan moet geloven. Want voor de mooiste dag van het leven van je peuterkind heb je toch alles over!? Bedankt voor je mooie stukje!

  • Reageer Mickey 31 januari 2017 at 20:23

    <3

    X Gras

  • Laat je reactie achter