Persoonlijk

Periodieke lediging

2 juli 2016
DSCF0551

Dan moet dit ‘m zijn. De laatste hobbel in een heuse ‘Series of Unfortunate Events’. Hierna wordt het weer beter, mijn haar blonder, mijn humeur opgeruimder, mijn cortisolniveau lager, mijn agenda gevulder met momenten om naar uit te kijken en de omgang met mij in het algemeen zal hierdoor gaandeweg zienderogen significant vergemakkelijken.

Nadat ik voor mezelf een soort schematisch assenstelsel in m’n hoofd creëerde, met op de X-as chronologisch de beruchte gebeurtenissen en de pieken op de Y-as symboliseren dan de hoogte van ellendigheid, en met daaronder als een soort constante factor een dal-parabool gepositioneerd (met een diep dieptepunt ergens in april of mei) die de slapeloze nachten voorstelt, was de genadeklap die men ook weleens ‘een ordinaire griep’ noemt geen verrassing. Tel hier nog wat verdwaalde hormonen bij op (‘negen maanden zwanger, negen maanden ontzwangeren hoor ik vaak als zo’n soort goedpratend mantra om me heen) en de Hollandsche zomer die al m’n zaaigoed inmiddels verzoop: dan weet je het wel.

Tijd voor zon, niet teveel alsjeblieft en niet te heet graag en ook niet te fel als we dan toch aan het wensen zijn. Tijd voor een hoognodige knip- en verfbeurt want m’n spiegelbeeld doet pijn aan m’n ogen met overal van die nieuwe haartjes, een enorme uitgroei en zo’n tweede baby tekent toch ook best in je gezicht hoor. Tijd voor een aantal nieuwe succesrecepten in de keuken. Van die gerechten die we alle drie heerlijk vinden (het ligt meestal aan mij beken ik eerlijkheidshalve, Stijn eet alles en Lode is ook de flauwste niet) die snel op tafel te toveren zijn en die ook best hashtaghealthy danwel niet geheel ongezond zijn. Tijd om te stoppen met overdag kolven zodat ik m’n collega’s ook weer eens zie. Ik heb mezelf inmiddels overtuigd dat Goof me door een poedermelkfles overdag echt geen slechtere moeder zal gaan vinden, meneer zelf vindt het ontzettend interessant en leek aan de borst drinken overdag toch al af te schepen als iets voor baby’s: waarom werken voor een toeschietreflex als zo’n fles meteen lekker begint te stromen? Tijd om wat kaartjes te scoren voor concerten, festivals, misschien een reisje (vijf jaar getrouwd in december, klinkt als een vuurdoop om de jongens voor het allereerst eens te gaan laten logeren). Tijd ook om mijn boeken eens uit te lezen, om bij alle vriendinnen een kop thee (en wijn, want ook dat gaat een primeur worden met de fles op de loer!) te gaan drinken, verwaarloosde vriendschappen nieuw leven in te blazen en sommige misschien wel zo doodgebloeid laten als ze nu zijn. Tijd voor een tas vol nieuwe kleding uit de sale. Cadeaus voor Stijn en Lode gaan eventjes voor, maar er blijft vast wat over. En tijd om mijn hoofd periodiek te legen op dit blog. Dat was immers de voornaamste reden dat ik mijn blog startte.

Dit vind je vast ook leuk

1 Reactie

  • Reageer Sytske 2 juli 2016 at 20:53

    wat schrijf je toch ontzettend leuk!!! Ook zo heerlijk herkenbaar! Ga zo door!

  • Laat je reactie achter